Anemia sierpowata (niedokrwistość sierpowatokrwinkowa) jest specyficznym, warunkowanym genetycznie rodzajem niedokrwistości.
Niedokrwistości to gruba chorób hematologicznych w przebiegu których krwinki czerwone (erytrocyty) niewystarczająco dobrze spełniają swoją główną funkcję- tj. przenoszenie tlenu między płucami, a poszczególnymi tkankami. Stan ten może być wywołany zarówno przez spadek liczebności erytrocytów, jak i przez wady ich budowy. U pacjenta cierpiącego na anemię sierpowatą występują obie te cechy- erytrocyty posiadają nieprawidłową strukturę, w wyniku czego szybciej ulegają rozpadowi w porównaniu do krwinek osoby zdrowej (ok. 9-12 razy szybciej). Choroba ta dziedziczona jest od rodziców w sposób autosomalny recesywny. W populacji europejskiej choroba ta występuje rzadko, najczęściej obecna jest u osób zamieszkujących Afrykę.
Anemia sierpowata charakteryzuje się występowaniem objawów zarówno związanych ze zbyt niską liczbą erytrocytów, jak i z blokowaniem określonych naczyń przez wadliwe, sierpowate krwinki czerwone. Do uogólnionych objawów niedokrwistości należą:
Objawami związanymi z epizodycznym blokowaniem naczyń krwionośnych przez patologicznie zmienione krwinki czerwone są: