Cechą, która występuje zawsze przy zespole Downa, jest opóźnienie intelektualne. Może być ono zaznaczone w różnym stopniu, jednak zazwyczaj dorosłe osoby z zespołem Downa posiadają umiejętności umysłowe na poziomie 8-9 letniego dziecka. IQ tych osób zazwyczaj waha się w zakresie od 70 do 35 punktów, co oznacza niepełnosprawność umysłową w stopniu lekkim lub umiarkowanym. Znaczna i głęboka niepełnosprawność występuje dość rzadko.
Dzieci cierpiące na tę chorobę osiągają później tzw. kamienie milowe rozwoju (czyli m.in. nabycie umiejętności chodzenia, mowy itd.) w stosunku do swoich zdrowych rówieśników. Dodatkowo praktycznie zawsze występuje pierwotny niedobór odporności, który w połączeniu z wadami narządów wewnętrznych, może prowadzić do częstszego występowania chorób infekcyjnych oraz skutkować ich o wiele bardzie poważnym przebiegiem, który często wymaga leczenia w warunkach szpitalnych.
Najbardziej widocznymi i prostymi do zauważenia objawami są dysmorfie budowy anatomicznej osób chorych na zespół Downa. Należą do nich:
Bardziej poważnymi nieprawidłowościami występującymi w zespole Downa są wady narządów wewnętrznych, które mogą prowadzić do zaburzeń ich funkcjonowania, co stanowi bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia tych osób. Najczęstszymi wadami i chorobami wrodzonymi obecnymi u tych osób są:
Ci chorzy posiadają także wyższe ryzyko rozwoju licznych dodatkowych schorzeń, które w zdrowej populacji ogólnej występują dość rzadko. Obejmują one liczne układy narządów, zarówno nerwowy jak i hormonalny oraz wiele innych.
Najczęściej wymienia się następujące choroby i zaburzenia, na które osoby z zespołem Downa są bardziej narażone:
Ze względu na te współwystępujące schorzenia osoby z zespołem Downa przez całe swoje życie wymagają specjalistycznej opieki medycznej wielu specjalistów. Dodatkowo w przypadku wad wrodzonych serca i układu pokarmowego bardzo często niezbędna jest interwencja chirurgiczna, która będzie miała na celu ich wyleczenie.